Gedachtenkracht

Gedachtenkracht.

Iedereen kent wel dat gevoel dat je iets gaat doen maar ertegenop ziet of het spannend vindt. Een beetje spannend is niet erg. Maar zodra er gedachten komen zoals: het lukt me toch niet.. Of ik kan het niet… Het gaat vast niet goed.. Etc. Krijg je een rot gevoel.

Ook lijfelijk sta je er anders bij. Je schouders hangen meer en het is net alsof je letterlijk meer naar binnen bent gekeerd. De energie gaat naar je hoofd en je adem gaat hoger zitten. Er is minder contact met je hele lijf. Vervolgens wordt hetgeen wat je gaat doen veel lastiger. Soms lukt het niet meer of lukt het niet goed meer. Dat bevestigt je rotgevoel. Maar wat gebeurt er nou precies? Is het de situatie die dit maakt of zijn het je gedachten die in de weg zitten? Vaak is het, het laatste. Je gedachten hebben veel invloed. Dat kan heel fijn en positief zijn maar kan ook andersom werken.

Zelfde situatie maar je bent zeker van jezelf en staat stevig op de grond. Je hebt contact met je lijf. Je houding is rechtop en naar buiten gericht. Opeens wordt het veel makkelijker. Veel mensen hebben last van zogenaamde “prut”gedachten. Het kan dan helpend zijn je daar bewust van te zijn. Besef de invloed van je gedachte. Is de gedachte waar? Zou je er een helpende gedachte voor in de plaats kunnen zetten? Sta even stil wanneer je voelt dat de “prut”gedachte in de weg zit. Voel je lijf en je ademhaling, ga stevig op de grond staan en ga na of er ook een helpende gedachte voor in de plaats of naast kan komen te staan.

Paarden voelen goed aan wanneer er een “prut”gedachte in de weg zit en de energie in je hoofd zit. Stil staan en bewust worden is de eerste en grootste stap. Dat opent de deur naar de kracht van helpende gedachten.

2 juni 2018

 

Wijzigingen in de website

Inmiddels is mijn site weer volledig online en aangepast. Vanaf 25 mei treedt de algemene verordening gegevensbescherming (AVG) daarom zijn op mijn site de algemene voorwaarden, het privacyprotocol en privacy policy toegevoegd, een hele mond vol: voorwaarden&privacy
Daarnaast zijn in het menu wat aanpassingen gedaan voor de leesbaarheid.

 

 

De Wijze les van de adem

Zonder adem te halen zouden we niet leven. Toch gaan we vaak voorbij aan hoe belangrijk de ademhaling is en wat onze ademhaling ons kan vertellen. Onlangs had ik een situatie waarin ik een keuze moest maken. Of eigenlijk waarbij ik al een keuze had gemaakt. Toch ging ik er steeds over piekeren en twijfelde ik aan de keuze. Deed ik daar wel goed aan? Voelde het wel goed?

Steeds opnieuw zette ik voors en tegens tegen elkaar af en besloot ik dat de voors voorrang moesten krijgen.  Tot ik me besefte dat het echt niet goed voelde en dat dit een rationeel besluit was en dat ik de keuze opnieuw mocht bepalen voor mezelf. Opeens merkte ik dat ik weer dieper kon uitademen. Het voelde bevrijdend. Ik had mijn ademhaling al die tijd laten verstokken. Luisterend naar mijn gevoel ging het weer stromen en kon ik weer loslaten. Ook mijn ademhaling en dan vooral mijn uitademing. Overtuigingen en andere zaken die ergens niet goed voelen zetten we vaak vast in onze uitademing. Wanneer we los kunnen laten gaat ook de uitademing automatisch zijn weg zonder weerstand.

In het werken met paarden ben ik mij bewust van mijn ademhaling. Ook binnen de hulpverlening die ik bied komt de ademhaling altijd terug.

Ook wanneer ik zelf aan het werk ben met Danney, kan hij mij er goed op wijzen wanneer mijn ademhaling hoog zit of juist laag. Wanneer ik dicht bij mezelf ben dan gaat mijn adem automatisch en daar vind ik vaak het mooiste contact met Danney. Wanneer de adem hoog zit, ben ik vaak ook in mijn hoofd en verder verwijderd van mijn gevoel en dan haakt hij af.
Maar ook zonder paard is het zo waardevol om te luisteren naar je ademhaling. Dat kan al door even bewust je ademhaling te observeren zonder er verder wat van te vinden. Zo kun je dat ook doen met situaties en gedachten. Wat brengen die teweeg bij jouw ademhaling?

Soms moet je iets ervaren om tot een ontdekking te komen en je keuzes te bepalen. Vergeet daarbij niet om naar je hart te luisteren en sta stil bij je ademhaling en wat die jou verteld.

Ook heel fijn om met je gezicht de ademhaling van een paard te voelen, wel eens geprobeerd?

De natuur als oplaadpunt.

De rust en de kracht van de natuur zijn zo waardevol en kunnen een enorme bevrijding en oplaadpunt zijn. Zeker wanneer je merkt dat je steeds aan het rennen en vliegen bent. Even stil staan en terug naar de zintuigen. Door te voelen hoe het loopt in het bos. Door te luisteren naar alle geluiden van de natuur en door het bos te ruiken en diep adem te halen en even helemaal niks te zeggen maar gewoon te zijn.

De Kunst van het proces..

Weet je nog hoe je als kind kon tekenen en knutselen? Heerlijk opgaan met je zintuigen in het proces van maken en creëren met verf, potlood, wasco of klei.. Grenzeloze fantasie, oneindige mogelijkheden. Wanneer we ouder worden, ook als kind, wordt het resultaat steeds belangrijker. Hoe normaal is het niet wanneer je zegt bij een tekening van een kind ‘mooie tekening!’ Gekker is het om te zeggen ‘hoe was het om de tekening te maken?’ Veel minder staan we stil bij het proces van maken. Juist in dat proces gebeurt er zoveel waarmee we onze intuïtie gebruiken en stimuleren. Als we maar mogen van onszelf en de bewijsdrang van het eindresultaat kunnen loslaten. Dan worden we vaak nog verrast over wat het uiteindelijke resultaat ons laat zien.

In de creatieve hulpverlening en coaching die ik geef richt ik me juist op het proces van maken en creëren. Wanneer we daar volledig in op kunnen gaan en onze impulsen durven volgen komen we dichter bij onszelf.

Paardenlessen

Paardenlessen/paardenwijsheden:

Het paard werd gevraagd om naar achteren te gaan, hij deed het weifelend. Hoe werd de vraag eigenlijk gesteld aan het paard? De vraag werd behoorlijk duidelijk, groot en een tikkeltje gehaast gesteld. Misschien herkenbaar? Iemand stelt een vraag maar de manier waarop het gebeurt is niet fijn. Te hard te duidelijk het voelt niet als een vraag maar een commando. Hoe fijn is het niet wanneer je ruimte krijgt om te reageren? Maar ja soms gebeurd het. Soms denk je ook dat de vraag anders niet goed begrepen wordt. Dus dan kun je maar beter meteen de vraag heel duidelijk stellen. Of je stelt de vraag zo zacht dat het niet gehoord wordt. Hoe zit het met de intentie van de vraag? Durf je ruimte voor jezelf te vragen?

Terug naar het moment en dezelfde vraag maar dan kleiner, zachter, met focus maar ook met ruimte. Ruimte voor de ander om te reageren en ik zie het paard zeker en duidelijk naar achteren stappen. Ik zie het verschil in beiden, een ogenschijnlijk klein voorval met ontzettend belangrijke levenslessen, prachtige paardenlessen.